Losse accu's in de bus: waarom je ze vastklikt

Kijk achterin een gemiddelde bedrijfsbus en je vindt ze overal: accu's in de deurvakken, onder de stoel, los in een krat tussen de schroevendozen. Het lijkt onschuldig, maar losse accu's in een rijdende bus zijn een van de duurste vormen van gemakzucht. Drie redenen om ze een vaste klikplek te geven.

Een accu is kwetsbaarder dan hij eruitziet

De behuizing van een gereedschapsaccu oogt robuust, maar binnenin zitten lithiumcellen, laswerk en een printplaat die klappen slecht verdragen. Elke keer dat je remt of een drempel neemt, schuift een losse accu tegen de wand, tegen ander gereedschap of op de vloer. Die tikken tel je niet, maar de accu wel.

Schade uit zich sluipend: een accu die eerder leeg is, een pack dat warm wordt tijdens het laden, of een machine die hapert omdat een contact is verbogen. In het ergste geval raakt een cel beschadigd en wordt het pack onbetrouwbaar. Een beschadigde lithiumaccu wil je niet ongemerkt in een gesloten bus hebben liggen, zeker niet op een warme dag. Vervangen kost al snel tientallen euro's per pack, en dat voor schade die met een houder van een paar tientjes te voorkomen was.

Zoektijd: de stille kostenpost

De tweede reden is minder dramatisch maar dagelijkser. Wie zijn accu's los door de bus bewaart, zoekt ze ook los. Elke ochtend dezelfde vragen: waar ligt de volle, welke is leeg, welk deurvak was het ook alweer? Vijf minuten zoeken per dag lijkt niets, maar over een werkjaar praat je over uren die je aan niets besteedt.

Een rij accuhouders op de wand van de bus lost dat in één keer op. Elke accu heeft zijn plek, en je bouwt er vanzelf een systeem omheen: volle accu's links, lege rechts, of met de sticker naar voren als hij geladen is. Bij het inladen 's ochtends zie je in één blik of je genoeg capaciteit meeneemt voor de dag. Wie het slim aanpakt, monteert houders zoals die in de collectie accuhouders direct naast de plek waar de machines hangen, zodat pakken en klikken één beweging wordt.

Veiligheid bij een noodstop

Bij een noodstop vanaf 50 kilometer per uur wordt alles wat los ligt een projectiel. Een accu van een kilo die van de stellingplank komt, gaat met flinke kracht naar voren. Heb je geen dichte scheidingswand, dan vliegt hij richting cabine. Met scheidingswand beschadigt hij de wand, je gereedschap of zichzelf. Vastgeklikte accu's blijven waar ze horen, net als machines in hun houder en koffers achter een klem of spanband.

Denk ook aan het laden onderweg. Wie een omvormer of laadpunt in de bus heeft, wil de lader en de accu stabiel gemonteerd hebben, op een ondergrond die niet brandbaar is en met ruimte voor ventilatie. Een lader die tijdens het rijden over de vloer schuift terwijl er een accu op zit, is vragen om problemen.

Zo pak je het praktisch aan

Het ombouwen hoeft geen dag te kosten. Een werkbare volgorde:

1. Verzamel alle accu's uit de bus en tel ze. De meeste mensen schrikken van het aantal en van de staat van sommige packs.
2. Keur af wat beschadigd, gescheurd of opgezwollen is en lever die packs in bij een inzamelpunt.
3. Bepaal één vaste zone in de bus, het liefst op grijphoogte bij de deur en niet op de vloer waar vocht en vuil zitten.
4. Monteer per accu een houder op de wand of op een multiplexplaat, geschroefd in de stijlen of door de wand met de juiste bevestiging.
5. Houd één of twee posities vrij voor nieuwe accu's, want die komen er altijd bij.

Vanaf dat moment kost het vastklikken van een accu één seconde. Dat is de hele investering per dag, in ruil voor accu's die langer meegaan, een ochtend zonder zoeken en een bus waarin niets rondvliegt als je hard moet remmen.