Wat kost een rommelige bus je echt aan tijd

Iedereen die uit een bedrijfsbus werkt kent het: je weet zeker dat die betonboor ergens ligt, maar na vijf minuten graven tussen kratten en losse koffers geef je op en rijd je naar de bouwmarkt. Dat voelt als pech, maar het is een kostenpost. En als je hem uitrekent, is hij groter dan je denkt.

Zoektijd is werktijd

Maak de rekensom eens voor jezelf. Stel dat je per werkdag drie keer iets moet zoeken in de bus en dat elke zoekactie gemiddeld vier minuten kost. Dat is twaalf minuten per dag, een uur per week, ruwweg 45 uur per jaar. Werk je tegen een uurtarief van 50 euro, dan praat je over meer dan 2000 euro aan tijd die je niet kunt factureren. En dat is een voorzichtige schatting: wie zijn bus echt als bergplaats gebruikt, zit er ruim boven.

Het gaat bovendien niet alleen om de minuten zelf. Elke zoekactie haalt je uit je ritme. Je staat bij de klant, loopt naar de bus, vindt niks, loopt terug om te vragen of je iets mag lenen of belt een collega. De klant ziet dat ook, en het beeld dat blijft hangen is niet dat van een vakman die zijn zaken op orde heeft.

Dubbel gekocht gereedschap

De tweede kostenpost is stiller maar hardnekkiger: spullen die je opnieuw koopt omdat je ze niet kunt vinden. De vierde rolmaat, het derde setje bits, nog een doos schroeven 4x40 terwijl er al twee aangebroken dozen onderin een krat liggen. Kijk eens eerlijk in je bus en tel hoeveel je dubbel of driedubbel hebt. Bij de meeste klussers komt daar zonder moeite enkele honderden euro's uit, en dat bedrag groeit elk jaar een beetje verder.

Losse accu's zijn hierin een verhaal apart. Ze verdwijnen onder stoelen, glijden achter schotten en komen pas bij de grote opruimbeurt weer boven. Ondertussen heb je er een bijgekocht, en dat zijn geen bedragen van een paar euro. Een vaste, vastgeklikte plek per accu voorkomt precies dit.

Schade en slijtage tellen ook mee

Gereedschap dat los in de laadruimte ligt, remt bij elke stop mee. Machines schuiven tegen elkaar, koffers klappen open, boren en zaagbladen beschadigen elkaars snijkanten. Een machine die van een stapel kratten valt bij het openen van de deur is geen uitzondering maar een kwestie van tijd. Reparaties en vervroegde vervanging zijn kosten die je nooit als "rommel" boekt, maar dat zijn ze wel.

Daar komt veiligheid bij. Een losse machine van een paar kilo wordt bij een noodstop een projectiel richting cabine. Dat is geen tijdverlies maar een risico dat je gewoon niet wilt lopen.

Wat een ingerichte bus oplevert

Zet daar de andere kant tegenover. In een bus waar elk apparaat, elke accu en elke koffer een vaste plek heeft, zie je in één oogopslag wat er is en wat er mist. Dat betekent:

• Geen zoektijd: je pakt wat je nodig hebt en loopt terug naar de klus.
• Directe controle: aan het einde van de dag zie je aan een lege houder meteen dat er iets op de klus is blijven liggen.
• Geen dubbele aankopen: je weet wat je hebt, want je ziet het hangen.
• Minder schade: niks schuift, niks valt, niks slijt onnodig.

Een wand waar elke machine en elke accu een eigen houder krijgt, is daarbij de kern. Wie per merk werkt, bijvoorbeeld volledig op Makita LXT of DeWalt XR, kan de accuhouders in één rij naast de lader zetten zodat laden en pakken op dezelfde plek gebeurt. Passende houders vind je in de accuhouders.

Begin met één middag

Je hoeft niet meteen een complete inrichting te bouwen. Haal de bus één keer helemaal leeg, sorteer op wat je wekelijks, maandelijks en nooit gebruikt, en geef alleen de eerste categorie een vaste plek voorin. Wat je nooit gebruikt gaat de werkplaats in of weg. Die ene middag verdient zichzelf in een paar weken terug, en elke week daarna is winst.