Stopcontacten boven de werkbank: hoeveel en op welke hoogte

Op de bank ligt een verdeeldoos met vier stekkers erin, en het snoer daarvan loopt schuin over het blad naar het enige stopcontact in de ruimte. Elke keer dat je een plank verschuift, gaat de doos mee. Dat is de standaardsituatie in de meeste thuiswerkplaatsen, en hij is met een middag werk en een paar goed geplaatste contactdozen op te lossen. De vraag is alleen waar ze moeten komen en hoeveel het er worden.
De hoogte bepaalt of je blad vrij blijft
Een stekker steekt vijf tot zeven centimeter uit de wand, en het snoer maakt daaronder een bocht die nog eens ruimte vraagt. Zit het contact te laag, dan drukt die bocht op je werkblad en duwt hij de stekker scheef. Houd daarom de onderkant van de contactdozen ongeveer 15 tot 20 centimeter boven het blad aan. Bij een bankhoogte van 90 centimeter kom je dan rond de 105 tot 110 centimeter uit.
Hoger dan dat lijkt handig, maar dan verlies je de wand op grijphoogte, precies de strook waar je gereedschap wilt hangen. En sta je met een machine in je hand, dan wil je de stekker zonder over de bank te leunen kunnen pakken. Meet dus eerst je bankhoogte op en reken vanaf het blad, niet vanaf de vloer.
Meer contacten dan je denkt
De rekenfout die iedereen maakt: je telt de machines en vergeet wat er permanent ingeplugd blijft. Loop het rijtje eens langs:
- Wat er altijd in zit: acculader, werklamp, soldeerstation, radio en eventueel een luchtreiniger of ontvochtiger.
- Wat er tijdens werk in gaat: de machine in je hand, plus de bouwstofzuiger die eraan hangt.
- Wat er incidenteel bij komt: een tweede lader, een verlengsnoer naar buiten, een lijmpistool.
Tel de vaste apparaten en tel daar minstens twee vrije contacten bij op. Twee vrije contacten klinkt weinig, maar het is precies genoeg om een machine en een zuiger tegelijk aan te sluiten zonder eerst iets los te trekken. Alles wat je moet loskoppelen om te kunnen werken, wordt de eerstvolgende keer weer vergeten aangesloten.
Verdeel over meerdere punten
Vier contacten op één plek is minder waard dan vier contacten verdeeld over drie plekken. Zet er een groep links en een groep rechts op de bank, en als je bank tegen een hoek staat ook één aan de kopse kant. Zo hoef je nooit een snoer over de lengte van het blad te trekken. Staat er een vaste machine op de bank, geef die dan een eigen contact direct achter zijn plek, zodat zijn snoer nul centimeter over het werkvlak loopt.
Denk daarbij ook aan de plek waar je laadt. Laders staan het liefst bij elkaar en niet in de zone waar je zaagt of schuurt, want ze zuigen stof aan. Een aparte dubbele contactdoos aan het eind van de bank, met de accu's ernaast aan de wand, houdt dat gescheiden.
Waarom snoeren niet over het blad mogen lopen
Een snoer over je werkblad is meer dan slordig. Je schuift een werkstuk eroverheen en trekt de machine mee, of erger, je zaagt of slijpt er dwars doorheen. Een snoer dat over de rand hangt, blijft achter je onderarm haken als je een zware machine optilt. Vonken van een haakse slijper vreten zich in de isolatie, en houtstof dat zich rond een verdeeldoos ophoopt is precies wat je niet naast een warme stekker wilt.
Hetzelfde geldt voor het blad zelf: hoe minder erop ligt, hoe meer je kunt. Hangt je gereedschap aan de wand boven de bank in plaats van erop te liggen, dan houd je zowel je werkvlak als je snoeren vrij. Passende gereedschaphouders zitten met twee schroeven vast en houden een machine op grijphoogte, naast en niet onder de contactdozen.
Zo bepaal je de plekken voor je gaat boren
Voordat je de eerste plug zet: leg je machines, lader en lamp op de bank op de plek waar ze echt komen te staan. Zet met potlood een streepje op de wand waar het snoer van elk apparaat uitkomt. Loop dan een denkbeeldige klus door en kijk waar je hand naartoe gaat. De plekken die overblijven zonder streepje zijn de plekken waar je niets nodig hebt, en de streepjes die dicht bij elkaar liggen vragen om één dubbele doos in plaats van twee losse.