Bevestigen in gasbeton zonder dat het uitbreekt

De schroef pakt, je voelt hem aantrekken, en dan draait hij ineens rond in het gat zonder ergens nog grip te hebben. Als het gruis op de vloer wit en korrelig is en de wand licht aanvoelt, dan zit je waarschijnlijk in gasbeton. Dat spul is prettig om in te werken, maar het gedraagt zich anders dan baksteen, beton of gips. De bevestigingen die daar houden, laten hier los.

Zo weet je zeker dat het gasbeton is

Gasbeton, ook wel cellenbeton, is licht en poreus. Je herkent het aan drie dingen. De blokken zijn wit tot lichtgrijs en veel groter dan een baksteen, waardoor de voegen ver uit elkaar liggen. Je kunt er met een schroef of zelfs met je nagel een kras in zetten. En je boor gaat er zonder klopstand net zo vlot in als in hout. Binnenwanden van jonge nieuwbouw zijn er vaak van gemaakt, net als scheidingswandjes die later ergens tussen gezet zijn.

Draaien, nooit kloppen

De grootste fout is de klopstand aanzetten omdat het steen is. Kloppen verbrijzelt de cellen rondom het gat en dan boor je in feite een trechter in plaats van een gat. Zet de klopfunctie dus uit en boor rustig draaiend, met een gewone steenboor. Kies precies de boormaat die op de verpakking van je plug staat en ga niet een maatje ruimer omdat het lekker gaat. Blaas of zuig het gat daarna schoon, want los gruis in de bodem duwt de plug terug naar buiten. Boor ook iets dieper dan de plug lang is, zodat er ruimte overblijft voor wat er alsnog achterblijft.

De bevestigingen die hier wel houden

Een gewone nylon spreidplug duwt het materiaal simpelweg opzij en komt er bij de eerste belasting weer uit. Je hebt iets nodig dat zijn kracht over een groter oppervlak verdeelt of dat zich in het materiaal snijdt.

• Gasbetonplug: een lange kunststof plug met een grove buitendraad die zich in de wand vreet. De standaardkeuze voor lichte tot middelzware lasten.
• Spiraalanker van metaal of kunststof: draai je zonder plug in het voorgeboorde gat, waarna je er een gewone schroef in zet. Goede grip en snel te plaatsen.
• Lange houtschroef zonder plug: bij lichte spullen werkt dit verrassend goed, mits de schroef een grove draad heeft en flink diep zit.
• Doorgaande bevestiging: bij echt zware zaken schroef je door de wand heen met een bout en een ruime ring aan de andere kant.

Het materiaal bezwijkt eerder dan de schroef

Dat is het punt waar je je aanpak op moet aanpassen. In beton is de schroef of de plug de zwakste schakel, in gasbeton is dat de wand zelf. Een plug kan perfect zitten en toch komt er een kegel materiaal mee naar buiten als de belasting te veel op een punt drukt. De oplossing is niet een dikkere plug, maar meer punten. Verdeel het gewicht over vier of zes bevestigingen in plaats van twee, en houd ruim afstand tussen de gaten en de voegen of de rand van een blok. Hang je een plank of een lat op, schroef die dan op meerdere plekken vast en laat de plank het gewicht spreiden. Draai bij het aanzetten met gevoel en stop zodra de schroef vastloopt, want doordraaien is hier onherstelbaar.

Wat je beter niet aan gasbeton hangt

Een tv, een hangend toilet, een boiler of een zware bovenkast horen aan een dragende wand of aan een frame dat op de vloer staat. Voor de werkplaats geldt hetzelfde principe in het klein: schroef liever een plaat of een lat over meerdere punten aan de wand en zet je gereedschaphouders daarin vast, dan direct in het gasbeton. Je hebt dan het voordeel dat je een houder later kunt verplaatsen zonder dat er weer een stukje wand meekomt.