Laminaat leggen: beginnersfouten voorkomen

Laminaat leggen is een van de dankbaarste klussen die er zijn: in een weekend transformeer je een kamer en het systeem met kliklaminaat is echt te doen voor iedereen die recht kan zagen en meten. Toch gaan er elk weekend vloeren de mist in, en opvallend genoeg bijna altijd op dezelfde punten. Wie deze klassiekers kent, legt in één keer een vloer die vlak blijft en niet kraakt.

Fout 1: het laminaat direct leggen

Laminaat bestaat grotendeels uit houtvezel en werkt met temperatuur en luchtvochtigheid. Pakken die rechtstreeks uit de koude bouwmarkt of het magazijn de vloer op gaan, passen zich daarna in de kamer aan en krimpen of zetten uit. Het gevolg zie je pas na een week: naden die openstaan of een vloer die bol trekt.

De oplossing kost geen moeite, alleen geduld: leg de ongeopende pakken minimaal 48 uur plat in de kamer waar ze komen te liggen, bij normale woontemperatuur. Niet rechtop tegen de muur en niet in de garage, maar plat en in de ruimte zelf. Plan je klus er gewoon omheen: pakken halen op woensdag, leggen in het weekend.

Fout 2: geen of te weinig dilatatieruimte

Een laminaatvloer is een zwevende vloer en moet rondom vrij kunnen bewegen. De regel is simpel: houd langs alle muren, kozijnen, leidingen en drempels een ruimte van ongeveer 10 mm aan, en bij grote oppervlakken naar verhouding meer. Gebruik afstandsblokjes tijdens het leggen en haal ze er na afloop uit.

De klassieke beginnersfout is een vloer die op twee of drie punten klem zit: strak tegen een deurkozijn, om een cv-leiding zonder speling, of vastgezet onder een te diep geschroefde plint. Bij de eerste warme week zet de vloer uit, kan hij nergens heen en komt hij omhoog. Belangrijk daarbij: de plinten schroef of spijker je aan de muur, nooit door de vloer heen. Ook een zware kast mag een zwevende vloer niet aan twee kanten vastpinnen. In een woonkamer vol meubels is dat zelden een probleem, maar in een keuken hoort het keukenblok niet óp het zwevende laminaat.

Fout 3: een scheve of te smalle eerste rij

De eerste rij is het fundament van de hele vloer. Twee dingen gaan hier mis. Ten eerste: blind vertrouwen op de muur. Muren zijn zelden recht, en een eerste rij die de kromming van de muur volgt, geeft een vloer waarin elke volgende rij dezelfde slinger meeneemt. Zet daarom een strakke lijn uit met een smetkoord of laser en werk vanaf die lijn; de variërende kier langs de muur valt straks onder de plint.

Ten tweede: niet vooruit rekenen. Meet de kamerbreedte en deel die door de plankbreedte. Blijft er voor de laatste rij minder dan zo'n 5 cm over, versmal dan ook de eerste rij, zodat eerste en laatste rij allebei een nette breedte krijgen. Een reepje van 3 cm langs de muur klikt slecht, breekt makkelijk en oogt armoedig.

Fout 4: haasten bij zagen en klikken

De overige klassiekers zijn allemaal haastfouten. Houd deze punten aan:

• Verspring de kopse naden minimaal 30 cm per rij, en voorkom trapjespatronen door restdelen slim als startplank te gebruiken.
• Zaag met de toplaag naar boven bij een handzaag of tafelzaag, en naar beneden bij een decoupeerzaag met gewoon blad, of gebruik een speciaal laminaatblad. Zo splintert de zichtzijde niet.
• Klik rustig en volledig: een naad die niet helemaal dicht is, krijg je drie rijen verder niet meer dicht. Een slagblokje en trekijzer horen bij de klus.
• Vergeet de ondervloer niet: die dempt geluid en vangt kleine oneffenheden op. Bij vloerverwarming en op beton gelden aparte eisen, onder meer een dampscherm; check het advies van de fabrikant.

Reken voor een gemiddelde kamer op een dag inclusief plinten, en koop zo'n tien procent extra materiaal voor zaagverlies. Wie acclimatiseert, ruimte rondom houdt en de eerste rij strak legt, heeft daarmee de drie fouten getackeld die negen van de tien probleemvloeren veroorzaken. De rest is rustig doorwerken en af en toe koffie.