Machines opbergen: hangend, staand of in de koffer

Elke machine moet ergens heen als de klus klaar is, en de manier waarop je dat doet bepaalt hoe snel je hem de volgende keer weer pakt. Grofweg heb je drie opties: hangend aan de wand, staand op een plank of terug in de koffer. Geen van de drie is altijd de beste. Het hangt af van hoe vaak je de machine gebruikt, waar je werkt en hoeveel ruimte je hebt.

Hangend aan de wand: voor je dagelijkse machines

Machines die je wekelijks of vaker pakt, horen aan de wand. Een boormachine, slagschroevendraaier of accuslijper in een houder hangt op grijphoogte, je ziet hem meteen en je hebt hem in één beweging in je hand. Geen koffer openklikken, geen deksel, geen zoeken. Voor een vaste werkplaats is dit de snelste opstelling die er is.

Er zijn nog twee voordelen die je pas na een tijdje merkt. Ten eerste zie je in één oogopslag wat er ontbreekt: een lege houder betekent dat de machine nog ergens ligt. Ten tweede blijft de machine heel. Aan de wand stoot er niks tegenaan, terwijl machines die los op een werkbank of in een krat liggen elkaar beschadigen. Houders per merk vind je in de gereedschaphouders; er zijn uitvoeringen voor Makita, Bosch blauw, Festool, DeWalt en Milwaukee, zodat de machine echt past in plaats van half te balanceren op een algemeen haakje.

Let bij het ophangen op het gewicht. Een accuboormachine met accu weegt al snel twee kilo, een grotere machine meer. Bevestig houders daarom in hout of met degelijke pluggen, niet met een schroefje in gipsplaat.

Staand op een plank: voor grote en zware machines

Afkortzagen, tafelzagen, bouwstofzuigers en compressoren hangen niet, die staan. Voor deze categorie werkt een stevige plank of een lage stelling het best. Twee vuistregels maken het verschil. Zet zwaar laag: alles boven de tien kilo staat op heuphoogte of lager, zodat je nooit boven je hoofd hoeft te tillen. En geef elke machine een eigen vak of positie, zodat je niet drie apparaten hoeft te verschuiven om bij de vierde te komen.

Staand opbergen heeft één nadeel: machines op een plank verzamelen stof. In een houtwerkplaats loont het om de plank iets boven ooghoogte af te dekken of de machines met de opening naar beneden te zetten waar dat kan.

In de koffer: voor onderweg en voor af en toe

De koffer of systainer is de beste keuze in twee gevallen. Het eerste is transport: wie machines dagelijks meeneemt naar wisselende klussen, wil ze stootvast en compleet met toebehoren in één greep kunnen meenemen. Systemen als die van Festool en de stapelkoffers van andere merken zijn daar precies voor gemaakt, en gestapeld nemen ze in de bus weinig ruimte in.

Het tweede geval is de machine die je zelden gebruikt. Een lamellenfrees of een steekzaag die twee keer per jaar uit de kast komt, hoeft geen plek op je kostbare wand in te nemen. In de koffer, op een hoge plank, klaar. De koffer beschermt tegen stof en de toebehoren blijven bij elkaar.

Het nadeel van koffers ken je: ze zijn traag in dagelijks gebruik. Openklikken, machine eruit, koffer weer weg. Wie zijn dagelijkse boormachine elke keer terug in de koffer stopt, houdt dat een week vol en daarna slingert de machine.

De mengvorm die in de praktijk werkt

De meeste werkplaatsen komen uit op een combinatie:

• Dagelijks gebruik: hangend aan de wand, op grijphoogte, accu ernaast.
• Groot en zwaar: staand, laag, met vaste eigen plek.
• Zelden gebruikt of mee op pad: in de koffer, gestapeld of op een hoge plank.

Loop je machines eens langs met deze indeling in je hoofd. Vaak blijkt dat maar vijf of zes machines echt een wandplek verdienen, en juist die paar plekken leveren dagelijks tijdwinst op. De rest mag staan of in de koffer blijven zonder dat je er ooit last van hebt.