Natte en vuile retourlading naast je accugereedschap in de bus

Aan het eind van de middag gaat de oude kraan mee terug de bus in, plus een stuk leiding dat nog nadruppelt en een emmer met vieze doeken. In diezelfde laadruimte hangen je zaag, je accu's en je meetgereedschap. Het gaat maandenlang goed, en dan blijkt op een ochtend dat de contacten van een accu groen zijn uitgeslagen. Vocht in een bus is geen incident maar een dagelijkse stroom, en daar richt je je laadruimte op in.

De laadruimte heeft twee kanten

De oplossing is niet meer bakken, maar een vaste scheiding die je niet elke dag opnieuw hoeft te bedenken. Wijs één zone aan waar alles heen gaat wat nat, vuil of afgevoerd is, en houd de rest droog. Die natte zone hoort achterin bij de deuren te liggen. Retourlading gaat er als laatste in en komt er als eerste weer uit, en hoeft dan nooit langs je machines. De droge kant zit daarvoor: gereedschap aan de wand, materiaal in gesloten bakken, accu's bij elkaar.

Die scheiding werkt alleen als hij fysiek is. Een streep in je hoofd verdwijnt op de eerste drukke dag. Zet er dus iets neer dat je niet per ongeluk kunt negeren: een lage kist dwars over de laadvloer, een verhoogde rand, of simpelweg de bak die altijd op dezelfde plek staat. Zolang je moet nadenken over waar iets heen gaat, belandt het uiteindelijk op de dichtstbijzijnde vlakke plek, en dat is meestal precies de plank waar je gereedschap ligt.

Kijk naar de hoogte, niet alleen naar de plek

De vloer is de natte zone, ook als je dat niet zo bedoeld hebt. Water dat uit een leiding loopt zoekt het laagste punt en blijft daar staan tot je remt. Houd daarom de onderste veertig centimeter van je wand vrij van alles met contacten of elektronica. Gebruik die strook voor emmers, slangen, kunststof bakken en materiaal dat nat mag worden. Machines en accu's hangen daarboven, en dat is meteen een prettige werkhoogte als je bij de zijdeur staat.

Een set gereedschaphouders op die hoogte doet twee dingen tegelijk: je machines staan uit de spatzone, en ze staan ook niet in de weg als je een druipende bak naar binnen tilt.

De volgorde van laden bepaalt de rest

Laad 's ochtends van diep naar ondiep. Wat je pas laat op de dag nodig hebt gaat vooraan tegen de scheidingswand, materiaal in het midden, en wat je als eerste pakt bij de deur. Aan het eind van de dag draai je dat om, met één regel erbij: natte retourlading gaat als laatste in en komt bij thuiskomst meteen weer uit. Een bus die een nacht dichtstaat met natte lading wordt van binnen klam, en die vochtige lucht slaat neer op de koudste plek. Dat is bijna altijd het plaatwerk waar je wand aan vastzit.

Wat je droog houdt en hoe

• Retourmateriaal in een dichte bak met opstaande rand, niet in een open krat, met een oude handdoek op de bodem.
• Accu's aan het eind van de dag uit de machines en vastgeklikt in een accuhouder, niet los in een bak tussen het gereedschap.
• Machines hangend opbergen, met de opening van de accuvoet niet naar boven gericht.
• Natte handschoenen en doeken nooit op de plank waar je meetgereedschap ligt.
• Na het uitladen de deuren open laten staan zolang je toch nog op de oprit bezig bent.

Leg aan het einde van de week je hand op de achterkant van de machines die het laagst hangen. Voelt het daar klam, dan komt de vochtige lucht hoger dan je dacht en verplaats je de onderste rij houders een slag omhoog. Dat kost een half uur schroeven en het is aanzienlijk goedkoper dan een accu die na de eerste natte winter niet meer wil laden.