Businrichting voor de zzp-installateur

Voor een zzp-installateur is de bus meer dan vervoer: het is magazijn, werkplaats en visitekaartje in één. Jij hebt geen magazijnmedewerker die aanvult en geen collega die even iets nabrengt als je materiaal vergeten bent. Elke minuut zoeken en elke rit terug naar de groothandel komt rechtstreeks uit jouw marge. Een doordachte indeling is daarmee geen luxe maar gereedschap. Hieronder een praktijkindeling die zich richt op hoe een installatiewerkdag echt verloopt.

Begin bij je werkdag, niet bij de wand

De valkuil bij businrichting is denken vanuit kasten en bakken in plaats van vanuit je dag. Draai het om. Schrijf eens op wat je op een gemiddelde dag pakt en in welke volgorde: de tas met handgereedschap gaat elke klus mee naar binnen, de schroefmachine en slagschroevendraaier ook, fittingen en klemkoppelingen grijp je tientallen keren, de pijpenbuiger een paar keer per week, de grote haspel zelden. Die frequentie bepaalt de plek:

• Elke klus: direct bij de schuifdeur of achterdeuren, op grijphoogte, zonder iets te hoeven verschuiven.
• Dagelijks: in de zone daar direct omheen.
• Wekelijks: dieper in de bus of lager bij de vloer.
• Zelden: helemaal voorin de laadruimte of gewoon thuis in de werkplaats.

Alleen deze stap uitvoeren scheelt al meer dan welk kastsysteem ook, omdat je looppatroon rond de bus ineens klopt met je werk.

Zonering: klein materiaal, machines, leidingwerk

Voor installatiewerk werkt een driedeling in de praktijk het best. Zone één is klein materiaal: fittingen, koppelingen, beugels, pluggen en schroeven in transparante of gelabelde bakken, gesorteerd per systeem (knel, pers, schroefdraad) en per maat. Niets is duurder dan op de klus ontdekken dat je van één koppeling de laatste gisteren gebruikt hebt, dus werk met een minimumvoorraad per bakje en vul aan zodra je eronder zakt.

Zone twee zijn de machines en accu's, elk in een eigen houder aan de wand: schroefmachine, slagschroevendraaier, boorhamer voor de bevestigingen, en de accu's vastgeklikt naast de machines in plaats van los in een krat. Machines die vastzitten schuiven niet, lopen geen schade op bij remmen en zijn in één greep mee. Welke gereedschapshouder bij jouw merk past, zie je in de collectie gereedschaphouders.

Zone drie is het lange materiaal: buis, kabelgoot en profiel in een pijpenkoker of goot langs het dak of onder een stellingbodem, waar het niet over de vloer rolt en niet in de weg ligt bij het uitladen.

De tas-in-tas aanpak voor binnenwerk

Installatiewerk speelt zich grotendeels binnen af, ver van de bus. Richt daarom één grijptas of montagekoffer in die als satelliet van de bus werkt: het handgereedschap, de meest gebruikte bits en boren, een spanningstester, teflon, kit en een basisvoorraadje bevestigingsmateriaal. Die tas heeft in de bus een vaste plek bij de deur en gaat elke klus als eerste mee naar binnen. Loop je op de klus tegen iets aan dat ontbreekt, dan noteer je dat en vult de tas 's avonds aan. Zo stopt het patroon van drie keer heen en weer lopen per klusje.

Onderhoud van het systeem: tien minuten per dag

Elke indeling verloedert zonder ritme. Wat werkt is een korte vaste routine: aan het eind van de werkdag alles terug in zijn houder of bakje, afval eruit, en de aanvullijst bijwerken. Eén keer per week vul je de kleine voorraad aan bij de groothandel op een moment dat jou uitkomt, in plaats van onder tijdsdruk tijdens een klus. En loop eens per paar maanden de hele indeling kritisch na: bakjes waar je nooit aanzit, kunnen naar huis; materiaal dat je steeds mist, verdient een vaste plek.

Reken voor het opzetten van zo'n indeling op een vrije dag werk. Daarna betaalt hij zich dagelijks terug in minder zoeken, minder vergeten materiaal en minder ritten terug. Voor een zzp'er is dat direct verdiende tijd, en het staat nog professioneel ook als je bij de klant de deuren opent.