Busvloer: rubber, multiplex of coating

Achterin veel bussen ligt nog het kale plaatwerk, of een plaat die er bij aflevering in kwam en inmiddels bij de deuren doorgesleten is. Er valt zand uit je laarzen, condens loopt langs de wand naar beneden en elke krat die je naar voren schuift trekt een streep. De vloer krijgt het meest te verduren en krijgt meestal de minste aandacht. Het is ook de laag waar je mee begint, want de rest van je inrichting staat erop.

Bepaal eerst wat de vloer bij jou moet doen

Materialen zijn niet beter of slechter, ze zijn beter of slechter in iets. Bepaal welke van deze vier bij jou het zwaarst weegt.

• Schoonmaken. Werk je met specie, gips of zaagsel, dan wil je een vloer die je leeg veegt of uitspuit, zonder naden waar iets in blijft zitten.
• Grip. Zware kisten naar de deur schuiven gaat het makkelijkst over een gladde vloer. Erop staan met natte zolen vraagt precies het omgekeerde.
• Vocht. Water en condens komen onder je spullen terecht en de vraag is of ze daar weg kunnen.
• Gewicht. Alles wat je aan vloer toevoegt gaat van je laadvermogen af en rijdt de rest van het jaar mee.

Multiplex

Multiplex is niet voor niets de standaardoplossing. Je zaagt het zelf op maat, je schroeft er alles in wat je wilt en je vervangt een versleten plaat later in een ochtend. Kies een plaat met watervaste verlijming en bij voorkeur met een antislip toplaag, want blank berken wordt spekglad zodra er water op staat. Voor een laadvloer werken diktes van 12 tot 18 mm. Dunner veert door onder een zware kist, dikker kost onnodig gewicht en hoogte.

Twee dingen bepalen of hij lang meegaat. Lak of kit alle gezaagde randen, ook de gaten die je uitzaagt, want daar zuigt het hout water op en begint het te delamineren. En zorg dat de plaat overal steunt, want een holle plek boven een uitsparing buigt binnen een jaar door.

Rubber

Rubber gaat vaak direct op de kale bodem, omdat het snel gaat: uitrollen, langs de wielkasten snijden, klaar. Het dempt geluid, het houdt kratten op hun plek en het kost een half uur. Het probleem zit eronder. Zand en water kruipen langs de randen naar binnen, blijven tussen het rubber en het plaatwerk staan en drogen daar niet meer op. Je ziet het pas als je de mat na twee jaar optilt.

Rubber werkt daarom beter als tweede laag dan als vloer op zich. Leg het op je multiplex, alleen op de looproute en bij de achterdeuren, en houd het los zodat je het eruit kunt halen om schoon te maken.

Coating

Een tweecomponentencoating direct op het plaatwerk voegt vrijwel geen gewicht en geen hoogte toe, heeft geen naden en laat zich uitspuiten. Voor wie de bus dagelijks vies maakt met mortel of gips scheelt dat werk. De prijs betaal je vooraf, in werk: ontvetten, opruwen, stofvrij maken en werken bij de juiste temperatuur. Een coating op een vettige of vochtige ondergrond laat na een half jaar los in schilfers, en die krijg je alleen weg door alles opnieuw te doen.

Twee kanttekeningen. Nat is een gladde coating gevaarlijk, dus strooi antislipkorrel in de laatste laag. En je schroeft er niets in: voor alles wat vast moet zitten blijf je afhankelijk van de bestaande bevestigingspunten.

Houd je sjorpunten bereikbaar

Welk materiaal je ook kiest, de sjorogen in de vloer zijn het enige in de laadruimte dat op echte kracht is berekend. Zaag ze vrij met een gatenzaag in plaats van ze dicht te leggen, en maak de uitsparing ruim genoeg om er met een handschoen aan te kunnen. Ben je ze kwijt onder een plaat, dan blijft alleen sjorren over de vloer heen over.

Wat de vloer verder het langst heel houdt, is hem leeg. Machines die aan de wand hangen in gereedschaphouders schuiven bij het remmen niet heen en weer en slijten dus geen sporen.

Voor je gaat zagen: maak eerst een mal. Leg dik karton in de bus, druk het in de hoeken en langs de wielkasten en snijd bij tot het overal past. Die mal trek je over op je plaat. Houd rondom 5 mm speling, en zaag de rand bij de schuifdeur als laatste, met de deur open, zodat hij daar niet net een millimeter in de weg ligt.